Δε μπορώ ν ακούσω. Με παρασύρει ο θόρυβος. Δε μπορώ ν ανασάνω. Με παρασύρει η απουσία σου. Δεν μπορώ να κινηθώ. Με παρασύρει αυτή η στασιμότητα. Σπηλαιώδης η νύχτα. Με τρομάζει. Ένταση κουρνιάζει εντός μου. Το ραδιόφωνο έμεινε βουβό. Ακούγεται ένας ήχος σαν ανάσα, τ αφήνω στη μοίρα του. Ύπνος ρηχός. Το ξημέρωμα μ αφήνει δυο δάκρυα στο μαξιλάρι. Η μουσική ξαναγυρνά και πάλι..
the fine days, I roll myself outdoors in a everywheristique mood
the other days I keep quit and just breath softly
How words can say about love and anger?
Games, puzzls and trycs
Dream drops
Reality waves
And a sound, a call from the depth of heaven..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου